|
Przodków dzisiejszych Chihuahua odszukać można wiele wieków wstecz.
Pierwsze świadectwa istnienia rasy prowadzą do
południowego Meksyku, ojczyzny rasy.
Istnieje wiele teorii tłumaczących powstanie i rozwój tej najmniejszej
na świecie rasy.
Według jednej z teorii, przodkiem Chihuahua był pies zwany Techichi,
hodowany przez Tolteków jako piesek pałacowy. Toltekowie żyli w Meksyku
w IV w n.e.
Rozkwit hodowli tych małych piesków przypada jednak na okres panowania
Azteków, to jest na około 13 wiek n.e. Wydaje się, że Chihuahua
odgrywały ważną rolę w religii Azteków. Wierzono, że towarzyszyły duszom
zmarłych w ich wedrówce w zaświatach. Dlatego chowane były wraz ze
zmarłymi. Kości małych piesków znaleziono w piramidach w Cholula w
Meksyku. Błękitne Chihuahua uważano za święte i składano w ofierze bogom,
aby zapewnić sobie ich przychylność i opiekę, rude natomiast przynosiły szczęście. Według legendy Montezuma, ostatni władca Azteków, miał ich w
swoim pałacu setki.
Majowie, żyjący w południowej
Ameryce przedstawiali w swoich rzeźbach małego pieska, czyżby prototyp
dzisiejszego Chihuahua? Zabytki te są datowane na V wiek n.e. Ludność
meksykańska w 1100 roku posiadała małe psy, o mocnym kośćcu oraz długim
włosie. Pieski te, to właśnie wspomniany wcześniej Techichi. Techichi
był psem na długich nogach, o małym korpusie, w rudym kolorze.
Dalszy ciąg historii wiąże się z okresem konkwistadorów hiszpańskich i
końcem świata Azteków. Na szczęście najeźdźcy nie zorientowali się w
religijnym znaczeniu małych piesków. Traktowali je raczej jako domowego
tępiciela szkodników i dlatego nie tępili ich jak Xoloitzcuintle ( Nagi
Pies Meksykański ), który także odgrywał ważną rolę w religijnych
misteriach azteckich. Armii Corteza , która podbiła Meksyk około 1520
roku, towarzyszyły małe, czarne podpalane psy w typie teriera. Wydaje
się, że z połączenia ich z miejscowym Techichi narodził się Chihuahua.
Jeszcze inna hipoteza jako ojczyznę rasy wskazuje Maltę. Żyły tam bowiem
małe psy mające niezarośnięte ciemiączko. Dowodem na to ma być fresk
włoskiego malarza Sandro Botticelli. W 1482 roku namalował psa bardzo
podobnego do dzisiejszego Chihuahua. Dopiero z konkwistadorami miał
trafić do Ameryki Południowej.
Są i tacy, którzy przodków Chihuahua lokują w Chinach, skąd miały zostać
przywiezione do Meksyku.
Niektórzy
wierzyli, że Chihuahua wywodzi się od małego pustynnego lisa fenka,
zasugerowani jego dużymi oczami i olbrzymimi uszami. Ale dziś naukowcy
są już zgodni co do tego ,że pies jako gatunek pochodzi od wilka. Lis
nie może być przodkiem psa, ponieważ ma inną liczbę chromosomów. Także
nawet nasz mały Chihuahua jest potomkiem wilka.
Od połowy 19 wieku turyści odwiedzający Meksyk, kupowali te niewielkie
pieski. Pierwsze egzemplarze trafiły do Stanów Zjednoczonych i szybko
stały się popularne. W 1888 roku amerykański sędzia James Watson kupił w
El Paso suczkę Manzanitę.
Pierwszy raz pokazano Chihuahua na
wystawie w Filadelfii w 1884 r. W 1904 roku zarejestrowano pierwszego
Chihuahua w AKC ( American Kennel Club). W 1924 powstał Klub Hodowców
Chihuahua oraz zatwierdzono pierwszy wzorzec. Do 1915 roku
zarejestrowanych było 30 Chihuahua, do lat 70 liczba ta podskoczyła do
25 tys.
Teraz rocznie w USA rejestrowanych jest około 20 tys. Ciekawostką jest,
że do roku 1950 wystawiano razem w jednym ringu odmianę krótkowłosą i
długowłosą, pózniej je rozdzielono.
Do Anglii pierwsze egzemplarze dotarły pod koniec 19 wieku, jednocześnie
z Meksyku oraz ze Stanów Zjednoczonych. Pierwszy zarejestrowany miot
urodził się dopiero w 1934 roku. Przed drugą wojną światową
zarejestrowanych było około 100 sztuk. Marjorie Fearfield (na
zdj.) - założycielka
brytyjskiego Klubu Chihuahua w 1947 r.

Na kontynent europejski Chihuahua trafił po drugiej wojnie światowej,
zarówno z Ameryki jak i z Wielkiej Brytanii.
Skąd się wywodzi nazwa rasy?
Nazwa rasy pochodzi od olbrzymiego stanu Chihuahua, leżącego w głębi
Wyżyny Meksykańskiej. Tak więc najmniejszy pies świata nosi nazwę
największego stanu w Meksyku!
Co było pierwsze... odmiana krótkowłosa czy długowłosa?
W tej kwestii także zdania są podzielone. Jedni uważają, że pierwotnie
istniała tylko odmiana krótkowłosa, a w celu uzyskania długiej sierści,
skrzyżowano krótkowłosego Chihuahua z papillon i/lub pomeranianem. Może
więc stąd czasem u niektórych egzemplarzy niedopuszczalny pióropusz na
uszach?
Niektórzy kynolodzy są zdania, że obie długości szaty istniały
pierwotnie i były formą przystosowania się do klimatu. Jedno natomiast
nie ulega wątpliwości, pierwotnie Chihuahua był psem znacznie większym
niż obecnie. Jego miniaturyzację zawdzięczamy pracy hodowlanej
amerykańskich i angielskich hodowców.
|